΄΄ Όλοι σκέφτονται πως θα έπρεπε να είναι ο κόσμος και κανένας δεν σκέφτεται πως θα έπρεπε να είναι ο εαυτός του΄΄ – Λέων Τολστόι

Η λειτουργία του άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (HPA axis), αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα λειτουργικά συστήματα του οργανισμού, υπεύθυνο για την εξασφάλιση της ισορροπίας του σώματος (homeostasis), διαδικασία με την οποία διατηρείται μια σταθερή βιοχημική και φυσιολογική ισορροπία στον οργανισμό. Για την λειτουργία αυτού του άξονα, έχουμε αναφερθεί πολλές φορές σε άρθρα στην σελίδα μας www.yourhealthinyourhands.gr  και την αναλύουμε διεξοδικά στο βιβλίο   ΄΄ Σύνδρομο Κόπωσης Επινεφριδίων ΄΄ (https://iwrite.gr/bookstore/syndromo-kopwsis-epinefridiwn/ ).

Σε όλους μας είναι γνωστή η έννοια του stress (άγχος), όπως και οι πολύ βλαβερές συνέπειες για τον οργανισμό μας από το χρόνιο stress. Ακόμη από την κυοφορία και ανάλογα με τις διατροφικές και συναισθηματικές επιρροές της μητέρας, μπορεί στο έμβρυο να μεταδοθεί μέρος αυτών των στρεσογόνων καταστάσεων.

Tip: Το ελεγχόμενο stress, αποτελεί τμήμα της αυτοάμυνας του οργανισμού (fight or flight response) και είναι ευεργετικό, καθώς κινητοποιεί πολλούς μηχανισμούς αυτοάμυνας και προστασίας του σώματος.

Το χρόνιο stress όμως γίνεται μπούμερανγκ σε όλους αυτούς τους μηχανισμούς, τους εξουδετερώνει και επιφέρει ένα ντόμινο επίπονων συμπτωμάτων στον οργανισμό, προκαλώντας την δυσλειτουργία των επινεφριδίων, των κύριων αδένων για την αντιμετώπιση των στρεσογόνων καταστάσεων. Το stress στον οργανισμό, μπορεί να είναι συναισθηματικό, ψυχολογικό, διατροφικό, φυσικό, περιβαλλοντικό ή και κάποιος συνδυασμός των ανωτέρω.

Tip: Από όποια πηγή και αν προέρχεται το stress στον οργανισμό, τα επινεφρίδια ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο, ανεξάρτητα από την πηγή προέλευσής του.

Οι πηγές προέλευσης του stress είναι αμέτρητες. Αναφέρουμε εν συντομία τις κυριότερες : φόβος, κακή ψυχολογία, αρνητικές σκέψεις και αρνητική αντιμετώπιση της ζωής, ελλιπής διατροφή, έλλειψη ύπνου, έλλειψη άσκησης ή υπερβολική άσκηση, προβληματική σχέση-γάμος, υπερκατανάλωση ζάχαρης-καφεΐνης-λευκών προϊόντων, χρόνιες λοιμώξεις, χρόνιες φλεγμονές, υπερκατανάλωση φαρμάκων, έλλειψη ανάπαυσης, οικονομικά προβλήματα, ανεργία, ο θάνατος αγαπημένων προσώπων, επαφή με τοξίνες και τοξικά προϊόντα, χρόνια έλλειψη βασικών θρεπτικών συστατικών-βιταμινών-μετάλλων από τον οργανισμό.

Tip: Όλες οι στρεσογόνες καταστάσεις, από όπου και αν προέρχονται, προκαλούν stress στον οργανισμό, το οποίο είναι πάντα προσθετικό και συσσωρευτικό.

Tip: Ο κύριος μηχανισμός αντίδρασης και προστασίας του οργανισμού σε όλες τις πηγές που προκαλούν stress, είναι ο μηχανισμός του άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (HPA axis).

Tip: Η κόπωση των επινεφριδίων επέρχεται, όταν ο άξονας υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια βρίσκεται εκτός ισορροπίας, με αποτέλεσμα την αδυναμία του οργανισμού να ανταποκριθεί και να ξεπεράσει με επιτυχία οποιαδήποτε στρεσογόνο κατάσταση, ανεξάρτητα από την μορφή προέλευσής της.

Θα εξηγήσουμε πιο κάτω με μεταφορικό τρόπο, το πώς δουλεύει ο μηχανισμός αυτού του άξονα και πως επέρχονται τα διάφορα στάδια της κόπωσης-ανεπάρκειας των επινεφριδίων.

Όλοι μας κουβαλάμε εσωτερικά εκ γενετής ένα συγκεκριμένο και αόρατο δοχείο, διαφορετικής χωρητικότητας και διαστάσεων για τον καθένα μας, το οποίο με τις πολυάριθμες στρεσογόνες καταστάσεις μας, το γεμίζουμε σιγά-σιγά καθ΄ όλη την διάρκεια της ζωής μας με ένα υγρό, το οποίο είναι το stress και το οποίο δεν πρέπει με κανένα τρόπο να κάνει υπερχείλιση του δοχείου, διότι τότε επέρχεται η καταστροφή της υγείας μας και καταρρέει ολόκληρος ο οργανισμός μας. Η χωρητικότητα αυτού του δοχείου μεταβάλλεται από άτομο σε άτομο, ενώ παίζει σημαντικό ρόλο το εάν κάποιος είναι αρνητικός με την ζωή, απαισιόδοξος ή αν είναι large και βλέπει τα πράγματα πάντα με την θετική τους πλευρά και με την ανάλογη αντιμετώπιση.

Θα παρομοιάσουμε τα δυο επινεφρίδια με δυο μικρές αντλίες, τοποθετημένες στην κορυφή των δυο νεφρών, οι οποίες εργάζονται για την διαχείριση του υγρού (stress) εντός του δοχείου. Ο υποθάλαμος και η υπόφυση θα είναι τα δυο φλοτέρ, τα οποία  συνδέονται μεταξύ τους με μια μικρή διαφορά επιπέδου. Το πρώτο φλοτέρ (υποθάλαμος), συνδέεται και ενεργοποιεί το δεύτερο φλοτέρ (υπόφυση), η οποία ενεργοποιεί και θέτει σε λειτουργία τις δυο μικρές αντλίες του σώματος (επινεφρίδια).

Tip: Ο μηχανισμός του άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (φλοτέρ-φλοτέρ-αντλίες), σκοπό έχει την διατήρηση-ελεγχο του υγρού (stress) εντός του δοχείου, σε ένα επιθυμητό επίπεδο ασφάλειας και όχι πάνω από την μέση, διότι εάν ανέβει επικίνδυνα η στάθμη του υγρού πάνω από αυτό το επίπεδο, ο μηχανισμός αρχίζει να δυσλειτουργεί λόγω υπερφόρτωσης-υπερθέμανσης και μπορεί να επέλθει υπερχείλιση του δοχείου και όλο το υγρό (stress), να χυθεί ανεξέλεγκτα εντός του σώματος, με πολύ δυσμενείς επιπτώσεις για τον οργανισμό.

Κάθε λοιπόν στρεσογόνος κατάσταση από όποια πηγή και αν προέρχεται,  προσθέτει και κάποια μικρή ποσότητα υγρού στο συγκεκριμένο δοχείο. Τότε το πρώτο φλοτέρ (υποθάλαμος), αυτόματα ενεργοποιείται και με την σειρά του θέτει σε λειτουργία το δεύτερο φλοτέρ (υπόφυση), με το οποίο είναι συνδεδεμένο. Το δεύτερο φλοτέρ (υπόφυση), δίδει άμεσα εντολή στις δυο μικρές αντλίες (επινεφρίδια), να ξεκινήσει η λειτουργία τους, με σκοπό την ελεγχόμενη απομάκρυνση και διαχείριση του πλεονάζοντος υγρού (stress) από το δοχείο, ενώ ο οργανισμός συντονίζεται με την νέα κατάσταση, ώστε να απορροφήσει αυτή την μικρή ποσότητα του πλεονάζοντος υγρού (stress) και να ενισχυθεί στιγμιαία, προστατεύοντας ταυτόχρονα ολόκληρο τον οργανισμό (fight or flight response). Μετά την απομάκρυνση και τον έλεγχο του πλεονάζοντος υγρού (stress) εξ αιτίας της στρεσογόνου καταστάσεως, τα δυο φλοτέρ (υποθάλαμος-υπόφυση) επανέρχονται στην αρχική τους θέση, ενώ αυτομάτως απενεργοποιούνται οι δυο αντλίες (επινεφρίδια).

Όταν όμως οι στρεσογόνες καταστάσεις είναι συνεχείς και χρόνιες, προκαλούν συνεχόμενη ροή υγρού (stress) εντός του δοχείου. Ο μηχανισμός του άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (φλοτέρ-αντλίες), βρίσκονται σε διαρκή λειτουργία. Τότε μπορούν να συμβούν τα ακόλουθα : η συνεχόμενη ροή του υγρού (stress), προκαλεί σταδιακή αύξηση του επιπέδου του εντός του δοχείου. Ο μηχανισμός του άξονα (HPA axis), βρίσκεται συνεχώς στα κόκκινα. Οι αντλίες (επινεφρίδια) δουλεύουν χωρίς διακοπή, απομακρύνοντας και διοχετεύοντας την περίσσεια του υγρού εντός του σώματος. Έχουμε τότε το πρώτο στάδιο της κόπωσης των επινεφριδίων και την αρχή της εμφάνισης μιας σειράς μη ελεγχόμενων και περίεργων συμπτωμάτων στον οργανισμό, λόγω έκχυσης της ποσότητας υγρού (stress) εντός του σώματος (κατάθλιψη, αϋπνίες, απώλεια ενέργειας, έντονη ανησυχία, δυσκολία συγκέντρωσης, προβλήματα μνήμης, υποθυρεοειδισμός, υπέρταση, μη ισορροπημένο σάκχαρο αίματος).

Εάν δεν περιορίσουμε την ροή του υγρού εντός του δοχείου, ελέγχοντας και μειώνοντας τις στρεσογόνες καταστάσεις, η στάθμη του συνεχώς θα ανεβαίνει, ο μηχανισμός του άξονα υποθάλαμος-υπόφυση επινεφρίδια θα βρίσκεται μονίμως σε υπερδιέγερση, ενώ οι δυο αντλίες (επινεφρίδια),θα δουλεύουν ασταμάτητα. Έχουμε τότε το δεύτερο στάδιο της κόπωσης των επινεφριδίων, όπου τα συμπτώματα που αναφέραμε πιο πάνω γίνονται πιο έντονα, ενώ προστίθενται τα προβλήματα πέψης, η εμφάνιση φλεγμονών, η πτώση λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος, υπογλυκαιμίες, πόνοι στις αρθρώσεις, πονοκέφαλοι, ανικανότητα συγκέντρωσης, παντελής έλλειψη ενέργειας σε όλες τις δραστηριότητας, συχνουρία, δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος.

Εάν δεν πάρουμε ριζικές αποφάσεις ως προς την αλλαγή του τρόπου ζωής μας, τις διατροφικές μας συνήθειες και του ελέγχου όλων των στρεσογόνων καταστάσεων, τα φλοτέρ (υποθάλαμος, υπόφυση) μπορεί να κολλήσουν, οι δυο αντλίες (επινεφρίδια) θα δυσλειτουργούν με πολύ χαμηλή έως μηδαμινή απόδοση, αδυνατώντας να ελέγξουν την συνεχόμενη αύξηση του υγρού (stress) εντός του δοχείου. Προκαλείται τότε η υπερχείλιση αυτού, έχοντας σαν επακόλουθο την εμφάνιση ενός ολέθρου στον οργανισμό, με πολύ πιθανή την μη αναστρέψιμη-επισκευάσιμη βλάβη των αντλιών (επινεφριδίων). Μιλάμε τότε για το τρίτο στάδιο της κόπωσης των επινεφριδίων, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην νόσο του Addison (ανεπάρκεια επινεφριδίων), στην οποία καταστρέφεται το 90% του εξωτερικού φλοιού των επινεφριδίων, με το όνομα cortex.

Tip: Ένας από τους πλέον σημαντικούς κανόνες για την εξασφάλιση της άριστης υγείας στον οργανισμό, είναι η επίτευξη της ήπιας λειτουργίας (ρελαντί) των δυο αντλιών (επινεφριδίων), η άριστη συντήρησή τους (ανάπαυση, ποιοτικός ύπνος) και η εύρυθμη λειτουργία του άξονα (HPA axis), με την ενίσχυσή του με θετικά συναισθήματα (αγάπη, χαρά, ελπίδα, αισιοδοξία, ευγνωμοσύνη, συγχώρεση) καθώς και με την θετική αντιμετώπιση της ζωής.

Το ανωτέρω άρθρο στηρίζεται σε μια έμπνευση από το βιβλίο μου με τίτλο ΄΄Σύνδρομο Κόπωσης Επινεφριδίων΄΄, Β΄ Έκδοση, από την εκδοτική iWIrite (https://iwrite.gr/bookstore/syndromo-kopwsis-epinefridiwn/) .

                                                                     Your  Health  In  Your  Hands **

*Όλες οι πληροφορίες και οι έρευνες που αναφέρονται στο άρθρο, δίνονται για ενημερωτικό σκοπό και μόνο και όχι για διάγνωση, αγωγή ή θεραπεία για οποιαδήποτε πάθηση ή αντικατάσταση ιατρικών συμβουλών. Το κάθε ένα άτομο, είναι και ο τελευταίος υπεύθυνος για τις οποιεσδήποτε αποφάσεις που αφορούν την υγεία του. 

**Απαγορεύεται η αντιγραφή μερική ή ολική του άρθρου, χωρίς την άδεια του συγγραφέα-ερευνητή .

Tip: Η χρόνια αφυδάτωση του σώματος, δημιουργεί επιπλέον stress στον οργανισμό. Το stress προκαλεί περαιτέρω αφυδάτωση, προκαλώντας την έναρξη ενός φαύλου κύκλου και επιφέροντας την δυσλειτουργία των επινεφριδίων, συμβάλλοντας  στην κόπωση αυτών.

Το νερό αποτελεί το πλέον απαραίτητο στοιχείο, για την βέλτιστη λειτουργία όλων των οργάνων του σώματος. Το 75% του οργανισμού μας αποτελείται από νερό, ενώ η συγκέντρωσή του στον εγκέφαλο, εκτιμάται ότι φθάνει το 85%. Ενώ σε όλους μας λίγο πολύ είναι γνωστή η σπουδαιότητα του νερού, στην φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων του οργανισμού, λίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι φροντίζουν για την σωστή ενυδάτωσή του. Έτσι συνήθως την δίψα, το πολύτιμο αυτό σημάδι-μήνυμα της αυτοάμυνας του οργανισμού απέναντι στον κίνδυνο της αφυδάτωσής του, φροντίζουμε να την καλύπτουμε με διάφορα άλλα ροφήματα-ποτά όπως η μπύρα, το κρασί, ο καφές, τα διάφορα ανθρακούχα, τις σόδες, τα αναψυκτικά, στερώντας από το σώμα την πολύτιμη πρώτη ύλη επιβίωσής του το νερό και αφυδατώνοντας επιπλέον το σώμα με την διουρητική τους δράση.  Όλα τα ανωτέρω ροφήματα μπορεί να περιέχουν και κάποια ποσότητα νερού, περιέχουν όμως και καφεΐνη, αλκοόλ, ζάχαρη, διάφορες γλυκαντικές ουσίες, οι οποίες όλες τους αποτελούν διεγερτικά και μορφές stress για τα επινεφρίδια, αναγκάζοντας τα σε υπερλειτουργία και εκκρίνοντας τις αντι-stress ορμόνες, όπως είναι η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη.

Το ίδιο συμβαίνει και όταν ο οργανισμός μας βρίσκεται σε χρόνια αφυδάτωση, η οποία δημιουργεί στρεσογόνες καταστάσεις στο σώμα, αναγκάζοντας ως αυτοάμυνα, την συνεχή έκκριση των ανωτέρω αντι-stress ορμονών, συμβάλλοντας στην κόπωση των επινεφριδίων και την εμφάνιση μιας σειράς επικινδύνων συμπτωμάτων στον οργανισμό. Ο εγκέφαλος ο οποίος είναι το όργανο τα κύτταρα του οποίου έχουν την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε νερό, με την χρόνια αφυδάτωση αρχίζει  να δυσλειτουργεί. Οι ενεργειακές  ανάγκες για την βέλτιστη λειτουργία του εγκεφάλου, καλύπτονται τόσο από τον μεταβολισμό της γλυκόζης στα κύτταρα όσο και από την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, την οποία προκαλεί η ροή του νερού στα κύτταρα μέσω των μεμβρανών τους, γνωστή και ως φαινόμενο όσμωσης. Αποτέλεσμα της μακροχρόνιας έλλειψης του νερού, προκαλείται  δυσλειτουργία σε πολλές ζωτικές του λειτουργίες, επιφέροντας την εμφάνιση φαινομένων όπως φόβου, ανεξέλεγκτου άγχους, θυμού, νευρικότητας, συναισθηματικές διαταραχές και κατάθλιψη. Όλα τα ανωτέρω δεν είναι παρά ισχυρές στρεσογόνες καταστάσεις για την λειτουργία των επινεφριδίων, αναγκάζοντας τα σε χρόνια υπερδιέγερση και συμβάλλοντας-επιδεινώνοντας την κόπωση των επινεφριδίων ή σύνδρομο έλλειψης ενέργειας ή σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, το οποίο και ανατροφοδοτεί και ενισχύει με την σειρά του, όλα αυτά τα συμπτώματα.

Η χρόνια αφυδάτωση του οργανισμού, προκαλεί αδυναμία αποβολής των παρα-προϊόντων του μεταβολισμού από τα κύτταρα, προκαλώντας την συσσώρευση τοξινών εντός και εκτός των κυττάρων, δυσχεραίνοντας την λειτουργία τους και επιφέροντας προβλήματα στην τροφοδότησή τους με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και το οξυγόνο.

Tip:  Ο οργανισμός για να επιτελέσει άριστα τις χιλιάδες λειτουργίες του, απαιτεί το ελάχιστο 8-10 ποτήρια καθαρού νερού ημερησίως, με μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι θαλασσινό μη  ραφιναρισμένο, καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας.

Tip: Από τις βασικές αρχές της αντιγήρανσης, είναι η διατήρηση της ενδοκυτταρικής και εξωκυτταρικής ισορροπίας, μεταξύ του νερού και αλατιού στον οργανισμό.

Tip: Η σωστή  ενυδάτωση, περιλαμβάνει τον συνδυασμό πρόσληψης καθαρού νερού και ποσότητας θαλασσινού αλατιού μη ραφιναρισμένου, καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας.

Tip: Η χρόνια αφυδάτωση – μακροχρόνια έλλειψη καθαρού νερού και αλατιού από τον οργανισμό, συμβάλλει στην υπερλειτουργία-κόπωση των επινεφριδίων, την δυσλειτουργία του εγκεφάλου, την γενική πτώση της ενέργειας στο σώμα, το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης.

Tip: Τα άτομα με το σύνδρομο κόπωσης των επινεφριδίων, πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην σωστή ενυδάτωση του οργανισμού, με έμφαση στην αυξημένη πρόσληψη του αλατιού, διότι λόγω των μεταβολών των επιπέδων της εκκρινόμενης ορμόνης από τα επινεφρίδια αλδοστερόνης, προκαλείται απώλεια της ποσότητας του αλατιού του σώματος, δυσχεραίνοντας έτσι την εξωκυτταρική ισορροπία του νερού στα κύτταρα.

References

΄΄Σύνδρομο Κόπωσης Επινεφριδίων (Σύνδρομο Έλλειψης Ενέργειας) – Μύθοι & Πραγματικότητα΄΄                  του Μυλωνά Παναγιώτη

                                                                            Your  Health  In  Your  Hands **

 *Όλες οι πληροφορίες και οι έρευνες που αναφέρονται στο άρθρο, δίνονται για ενημερωτικό σκοπό και μόνο και όχι για διάγνωση, αγωγή ή θεραπεία για οποιαδήποτε πάθηση. Το κάθε ένα άτομο, είναι και ο τελευταίος υπεύθυνος για τις οποιεσδήποτε αποφάσεις που  αφορούν την υγεία του.

**Απαγορεύεται η αντιγραφή μερική ή ολική του άρθρου, χωρίς την άδεια του συγγραφέα-ερευνητή .

Ας δούμε με απλά λόγια τον σπουδαίο ρόλο της ινσουλίνης για την λειτουργία του οργανισμού και την επίδρασή της στον διαβήτη τύπου 2. Τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα πρέπει να διατηρούνται σε μια κλίμακα μεταξύ 80-110 mg/dl.  Όταν τρώμε τα επίπεδα αυτά αυξάνονται. Τότε το πάγκρεας εκκρίνει την ορμόνη ινσουλίνη, της οποίας η αποστολή μεταξύ των άλλων είναι : i) να απομακρύνει την περίσσεια σακχάρου (γλυκόζης) από το αίμα, επαναφέροντας τα επίπεδα μεταξύ 80-110 mg/dl. Μέρος αυτής της γλυκόζης μεταφέρεται στα κύτταρα, όπου με την βοήθεια της ινσουλίνης και της ορμόνης κορτιζόλης  (λεπτομέρειες  στο βιβλίο μου  ΄΄Σύνδρομο Κόπωσης Επινεφριδίων (Σύνδρομο Έλλειψης Ενέργειας) – Μύθοι & Πραγματικότητα΄΄), εισέρχονται εντός αυτών προς παραγωγή ενέργειας. ii) να αποθηκεύσει σάκχαρο με μορφή γλυκογόνου , για ανάγκες παροχής άμεσης ενέργειας, στο συκώτι και στους μύες και iii) να αποθηκεύσει τις μεγαλύτερες ποσότητες σακχάρου με την μορφή λίπους.

Αυτός ο θαυμάσιος μηχανισμός του σώματος παίρνει μπροστά κάθε φορά που τρώμε, ώστε να διατηρηθούν σταθερά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Άρα η ινσουλίνη με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, μεταφέρει και αποθηκεύει την περίσσεια σακχάρου (γλυκόζης) στα κύτταρα για παραγωγή ενέργειας, σε μορφή λίπους και γλυκογόνου. Η μείωση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, αποτελεί παράπλευρο γεγονός της όλης αυτής δραστηριότητας της ινσουλίνης.

Ας ρίξουμε τώρα μια ματιά στην λειτουργία μιας άλλης πολύτιμης ορμόνης της λεπτίνης (leptin), η οποία παίζει με την σειρά της σπουδαίο ρόλο στην πάθηση του διαβήτη τύπου 2. Η λεπτίνη είναι μια ορμόνη η οποία παράγεται στα λιποκύτταρα του οργανισμού. Ο κύριος σκοπός της είναι να ρυθμίζει την όρεξη και τοβάρος του σώματος. Η λεπτίνη λέει στον εγκέφαλο πότε πρέπει να φάμε, πόσο πρέπει να φάμε και πότε πρέπει να σταματήσουμε το φαγητό. Λέγεται και ορμόνη κορεσμού. Η λεπτίνη επίσης είναι υπεύθυνη για την ακρίβεια έκκρισης της ινσουλίνης. Η διατήρηση των βέλτιστων επιπέδων κυκλοφορίας της ορμόνης λεπτίνης στον οργανισμό, αποτελεί σημαντικότατο παράγοντα στην πρόληψη-έλεγχο του διαβήτη τύπου 2. Ο μόνος γνωστός τρόπος διατήρησης των βέλτιστων επιπέδων των ορμονών λεπτίνης και ινσουλίνης στον οργανισμό, για την αποφυγή-πρόληψη της εμφάνισης των φαινομένων αντίσταση στην λεπτίνη και αντίσταση στην ινσουλίνη, είναι εφαρμόζοντας την κατάλληλη διατροφή, σε συνδυασμό με άσκηση (περπάτημα).

Η κυκλοφορία περίσσειας ινσουλίνης στον οργανισμό, προκαλεί βλάβες στις μεμβράνες των κυττάρων, έχουμε κακή λειτουργία των νευροδιαβιβαστών και την σταδιακή εμφάνιση προβλημάτων λειτουργίας του εγκεφάλου, όπως είναι η κατάθλιψη, η άνοια, η νόσος Αλσχάϊμερ, η νόσος του Πάρκινσον. Η διατήρηση υψηλών επιπέδων σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα, προκαλεί την διαβητική  αρτηριοσκλήρωση, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διαταραχές αιμάτωσης σε πολλά όργανα του σώματος. Έτσι έχουμε αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης εμφράγματος, εγκεφαλικού, γάγγραινας, νεφρικής ανεπάρκειας, τύφλωσης. Επειδή τα μόρια της γλυκόζης και τα μόρια της βιταμίνης C μοιάζουν υπερβολικά μεταξύ τους, τα μόρια της γλυκόζης τα οποία βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα στο αίμα, εκτοπίζουν τα μόρια της βιταμίνης C, με αποτέλεσμα την συσσώρευση στα αρτηριακά τοιχώματα μεγάλης ποσότητας σακχάρων, με ταυτόχρονη έλλειψη βιταμίνης C. Aποτέλεσμα τα αρτηριακά  τοιχώματα να φθείρονται, να εμφανίζονται στενώσεις, να γίνονται εύθραυστα και να προκαλούν προβλήματα αιμάτωσης σε ολόκληρο στον οργανισμό.

Τέλος σοβαρά προβλήματα διαταραχής στα επίπεδα της γλυκόζης και της ινσουλίνης στον οργανισμό, δημιουργώντας αντίσταση στην ινσουλίνη και προδιαβητικές καταστάσεις,  παίζει η πολύ σπουδαία αντι-stress ορμόνη κορτιζόλη η οποία εκκρίνεται από τα επινεφρίδια,  όταν βρίσκεται εκτός ισορροπίας (σύνδρομο κόπωσης των επινεφριδίων). Περισσότερες πληροφορίες για την σπουδαιότητα της ανωτέρω ορμόνης κορτιζόλης, στο βιβλίο μου ΄΄Σύνδρομο Κόπωσης Επινεφριδίων (Σύνδρομο Έλλειψης Ενέργειας) – Μύθοι & Πραγματικότητα΄΄.

References

(1) www.drberg.com

(2)   www.drmercola.com

(3) www.drrosedale.com 

(4) www.yourhealthinyourhands.gr

(5) www.dr–rath–foundation.org

(6) www.owners-guide.com

*Όλες οι πληροφορίες και οι έρευνες που αναφέρονται στο άρθρο, δίνονται για ενημερωτικό σκοπό και μόνο και όχι για διάγνωση, αγωγή ή θεραπεία για οποιαδήποτε πάθηση. Το κάθε ένα άτομο, είναι και ο τελευταίος υπεύθυνος για τις οποιεσδήποτε αποφάσεις που  αφορούν την υγεία του.

**Απαγορεύεται η αντιγραφή μερική ή ολική του άρθρου, χωρίς την άδεια του συγγραφέα-ερευνητή .