΄΄ Ποτέ μην αμφιβάλλεις πως μια μικρή ομάδα σκεπτόμενων αφοσιωμένων πολιτών, μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Πράγματι είναι κάτι που σίγουρα μπορεί να κάνει΄΄ – Margaret Mead

Είναι γεγονός πως σύμφωνα με τις στατιστικές, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις ως αιτία θανάτου, σχεδόν σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο, προκαλώντας πολλά ερωτηματικά, όσον αφορά τους τρόπους της σωστής πρόληψης.

Αποτελεί επίσης γεγονός ότι στον 20^ο αιώνα, η συμβατική ιατρική εξακολουθεί να υποστηρίζει πως η κύρια αιτία των καρδιαγγειακών παθήσεων, είναι τα υψηλά επίπεδα της χοληστερίνης και ότι μια δίαιτα χαμηλών λιπαρών, αποτελεί την ιδανική λύση για την σωστή πρόληψη.

Tip: Εάν μια πάθηση, στην προκειμένη περίπτωση οι καρδιαγγειακές, εξαπλώνεται με τόσο υψηλούς ρυθμούς, φαίνεται πολύ λογική η σκέψη ότι οι πραγματικές αιτίες της πάθησης είτε δεν έχουν βρεθεί είτε δεν έχουν κατανοηθεί.

Θα αναφερθούμε ενδεικτικά σε δυο πολύ μεγάλες έρευνες, οι οποίες αφορούν την σχέση των επιπέδων της χοληστερίνης και την πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων καθώς και της θεωρίας ότι τα πολλά λιπαρά και η χοληστερίνη, αποτελούν αιτία πρόκλησης καρδιαγγειακών παθήσεων.

Ερευνητές στο Yale Department of Cardiovascula Medicine, απέδειξαν σε μια εκτενή κλινική μελέτη, ότι άτομα με χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης, είχαν σχεδόν διπλάσιο αριθμό εμφραγμάτων, σε σχέση με τα άτομα που είχαν υψηλά επίπεδα χοληστερίνης. Η έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα JAMA το 1994, καταλήγει στο εξής συμπέρασμα: ΄΄ τα ευρήματά μας δεν υποστηρίζουν την υπόθεση ότι η υπερχοληστερολαιμία ή η χαμηλή HDL, είναι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες, τη θνησιμότητα των στεφανιαίων καρδιακών παθήσεων ή τη νοσηλεία για έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ασταθή στηθάγχη σε αυτήν την ομάδα των ατόμων άνω των 70 ετών΄΄ ⁽¹⁾.

Ερευνητές στο University of Cambridge, σε μια συστηματική αναθεώρηση και μετα-ανάλυση 86 διαφορετικών ερευνών, με την συμμετοχή πάνω από 650.000 ατόμων, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι: ΄΄ τα τρέχοντα στοιχεία δεν υποστηρίζουν σαφώς τις καρδιαγγειακές οδηγίες, οι οποίες ενθαρρύνουν την υψηλή κατανάλωση πολυακόρεστων λιπαρών οξέων και τη χαμηλή κατανάλωση ολικών κορεσμένων λιπών΄΄ ⁽²⁾. Η συγκεκριμένη έρευνα δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Annals of Internal Medicine to 2014.

Άλλη μια ερώτηση η οποία δεν έχει απαντηθεί έως σήμερα εκ μέρους της καρδιολογίας, είναι γιατί εμφανίζεται το φαινόμενο της αρτηριοσκλύρηνσης (αθηροσκλήρωση) και της δημιουργίας αθηρωματικών πλακών στις αρτηρίες, ενώ είναι άγνωστη η φλεβο-σκλύρηνση και η δημιουργία αθηρωματικών πλακών στις φλέβες, την στιγμή που είναι γνωστό ότι τα επίπεδα της χοληστερίνης είναι παντού τα ίδια ;

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα άρθρα του blog της σελίδας, στην σπουδαιότητα της χοληστερίνης και του βασικού της ρόλου στην σύνθεση των ορμονών, την σύνθεση της χολής, στην σύνθεση των κυτταρικών μεμβρανών, στην σύνθεση της ισχυρότερης αντικαρκινικής ορμόνης, της βιταμίνης D.

Tip: Η χοληστερίνη αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα επιδιορθωτικά υλικά τα οποία παράγει ο οργανισμός μας, στην προσπάθειά του να στεγανοποιήσει τις φθορές και τις ρωγμές των αρτηριών και των άλλων ιστών του σώματος.

Μια από τις βασικές αιτίες σχηματισμού αθηρωματικών πλακών στο εσωτερικό των τοιχωμάτων των αρτηριών, είναι οι φθορές-ρωγμές που προκαλούνται στα τοιχώματα, λόγω της χρόνιας έλλειψης βασικών θρεπτικών κυτταρικών ουσιών, οι οποίες απαιτούνται για την δημιουργία ενός υγιούς και σταθερού συνδετικού ιστού. Αποτέλεσμα και λόγω των τριβών και της αρτηριακής πίεσης, να δημιουργούνται φθορές στα αρτηριακά τοιχώματα, τα οποία καθίστανται αδύναμα και εύθραυστα. Τότε η άμυνα του οργανισμού, στα πλαίσια προσαρμογής (adaption) και προστασίας του σώματος από τα νέα δεδομένα, δίνει εντολή στο ήπαρ για την παραγωγή αυξημένων ποσοτήτων επιδιορθωτικών υλικών, για την στεγανοποίηση και την προστασία των αρτηριακών τοιχωμάτων. Τα επιδιορθωτικά αυτά υλικά είναι η χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια και άλλα προϊόντα του μεταβολισμού.

Το μεγαλύτερο ποσοστό της χοληστερίνης, κυκλοφορεί στο αίμα με την μορφή της LDL (Low Density Lipoprotein) ή λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας, η οποία μεταφέρει την χοληστερίνη από το ήπαρ στους ιστούς και όπου απαιτείται επιδιορθωτικό υλικό για την στεγανοποίηση των ρωγμών και των φθαρμένων αρτηριακών τοιχωμάτων.

Tip: Όταν τα τοιχώματα των αρτηριών υποστούν μεγάλες φθορές, λόγω χρόνιας έλλειψης βασικών θρεπτικών ουσιών ή λόγω χρόνιων φλεγμονών, το σώμα χρησιμοποιεί ένα πιο ισχυρό επιδιορθωτικό, κολλητικό υλικό, την λιποπρωτεΐνη (a) ή Lp(a), η οποία αποτελείται από ένα σωματίδιο LDL, το οποίο περιβάλλεται από μια πρόσθετη πρωτεΐνη, την απόπρωτεΐνη (a), η οποία έχει ισχυρή κολλώδη υφή.

Tip: Η χρόνια συγκέντρωση μεγάλης ποσότητας λιποπρωτεΐνης (a) στα αρτηριακά τοιχώματα, αποτελεί ισχυρό παράγοντα κινδύνου για τον σχηματισμό αθηρωματικών πλακών.

Tip: Στις προληπτικές εργαστηριακές εξετάσεις, προσθέστε την επόμενη φορά και την εργαστηριακή μέτρηση της λιποπρωτεΐνης (a) ή Lp(a), ως ισχυρό παράγοντα κινδύνου εμφάνισης αθηρωματικών πλακών στα αρτηριακά τοιχώματα.

Tip: Μια από τις σημαντικότερες τακτικές πρόληψης και προστασίας των αρτηριακών τοιχωμάτων, είναι η διατήρηση του βασικού υλικού για την εξασφάλιση σταθερού και ελαστικού ιστού των χιτώνων των αρτηριών, του κολλαγόνου σε άριστη κατάσταση.

Tip: Το κλειδί για την παραγωγή και διατήρηση του κολλαγόνου των τοιχωμάτων των αρτηριών σε άριστη κατάσταση, είναι κυρίως η βιταμίνη C και τα αμινοξέα λυσίνη και προλίνη. Την βιταμίνη C και την λυσίνη, δεν μπορεί να τις συνθέσει ο οργανισμός μας και έτσι κρίνεται απαραίτητο η ενίσχυση της διατροφής μας με τις τροφές που τις περιέχουν ή και με συμπληρώματα.

Άλλη μια εξ ίσου σοβαρή αιτία δημιουργίας  αθηρωματικών πλακών στα εσωτερικά αρτηριακά τοιχώματα, είναι οι χρόνιες φλεγμονές.

Tip: Οποιαδήποτε αιτία δημιουργίας χρόνιων φλεγμονών στον οργανισμό, αποτελεί παράγοντα δημιουργίας φλεγμονών στα αρτηριακά τοιχώματα, με ταυτόχρονη εμφάνιση αθηρωματικών πλακών, λόγω της παραγωγής αυξημένων ποσοτήτων διορθωτικών υλικών όπως η χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια.

Tip: Η κύρια αιτία δημιουργίας χρόνιων φλεγμονών στο σώμα, είναι η δυσλειτουργία του εντέρου. Από εκεί μπορεί να ξεκινήσουν φλεγμονές, οι οποίες μπορεί να μεταδοθούν σε ολόκληρο το σώμα, να γίνουν χρόνιες, με ταυτόχρονη εμφάνιση πολλών παθήσεων, μεταξύ αυτών και των καρδιαγγειακών.

Tip: Ελλιπής διατροφή, πλούσια σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες και ζάχαρη, αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης, οξειδωτικό stress (αυξημένος αριθμός ελευθέρων ριζών), κακή διαχείριση του ασβεστίου, χρόνιο stress, αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης, αποτελούν παράγοντες δημιουργίας φλεγμονών στα εσωτερικά αρτηριακά τοιχώματα, την εναπόθεση και δημιουργία αθηρωματικών πλακών, την εμφάνιση επικίνδυνων καρδιαγγειακών παθήσεων.

Περισσότερα για την σωστή πρόληψη και την αποφυγή εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, στο βιβλίο μου ΄΄ Το Βιβλίο της Αντιγήρανσης΄΄, από τις εκδόσεις iWrite  (https://iwrite.gr/bookstore/vivlio-antigiransis/ ).

                                                                      Your  Health  In  Your  Hands**

*Όλες οι πληροφορίες και οι έρευνες που αναφέρονται στο άρθρο, δίνονται για ενημερωτικό σκοπό και μόνο και όχι για διάγνωση, αγωγή ή θεραπεία για οποιαδήποτε πάθηση ή αντικατάσταση ιατρικών συμβουλών. Το κάθε ένα άτομο, είναι και ο τελευταίος υπεύθυνος για τις οποιεσδήποτε αποφάσεις που αφορούν την υγεία του. 

**Απαγορεύεται η αντιγραφή μερική ή ολική του άρθρου, χωρίς την άδεια του συγγραφέα-ερευνητή .

 References

1/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7772105 , 2/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24723079 , 3/ https://www.dr-rath-foundation.org/

Για να αντιληφθούμε το επίπονο φαινόμενο της οστεοπόρωσης, θα ρίξουμε πρώτα μια ματιά στον μηχανισμό ανάπλασης και καταστροφής των ιστών των οστών. Τα οστά αποτελούν έναν δυναμικό, ζωντανό ιστό, ο οποίος υποβάλλεται σε συνεχείς αλλαγές. Δηλαδή τα οστά υπόκεινται σε μια συνεχή κατασκευή και αναδιαμόρφωση. Με την πάροδο της ηλικίας λόγω της ελλιπούς-κακής διατροφής, της έλλειψης άσκησης, των ορμονικών διαταραχών, τα οστά χάνουν την πυκνότητά τους και την δύναμή τους, γίνονται αδύνατα, εύθραυστα και με πόρους. Υπό κανονικές συνθήκες τα παλιά, εύθραυστα, αδύνατα τμήματα των οστών, υπόκεινται σε καταστροφή από το σώμα, με την βοήθεια των κυττάρων που λέγονται οστεοκλάστες (osteoclasts). Ταυτόχρονα μια άλλη ομάδα ειδικών κυττάρων οι οποίοι λέγονται και κτίστες των οστών, οι οστεοβλάστες (osteoblasts), αναλαμβάνουν το κτίσιμο των νέων οστών. Ο ρυθμός με τον οποίο καταστρέφονται τα παλιά και φθαρμένα οστά και ταυτόχρονα κτίζονται τα καινούργια, προσδιορίζει στο άτομο την πυκνότητα των οστών. Ο ιστός των οστών, είναι ένας ορυκτοποιημένος συνδετικός ιστός. Τα οστά είναι φτιαγμένα από τον ίδιο ιστό, κολλαγόνο, όπως οι τένοντες και οι σύνδεσμοι οι οποίοι τα περιβάλλουν και τα στηρίζουν. Η ορυκτοποίηση των οστών προέρχεται κυρίως από το ασβέστιο, το μαγνήσιο, τα οποία ενώνονται χημικά με το κολλαγόνο. Αυτός ο συνδυασμός κάνει τα οστά πιο σκληρά και πιο δυνατά από τον χόνδρο των αρθρώσεων. Το κολλαγόνο σχηματίζεται στο σώμα μας, από μια ομάδα αμινοξέων και αποτελεί τον κύριο τύπο των συνδετικών ιστών στο σώμα. Σχηματίζει μεταξύ άλλων τους τένοντες, τους συνδέσμους, τους χόνδρους των αρθρώσεων, τους δίσκους, τα οστά, τα αιμοφόρα αγγεία. Το κολλαγόνο είναι απαραίτητο για την λειτουργία των αρθρώσεων.

Αυτά τα λίγα εισαγωγικά, για να κατανοήσουμε πως το χρόνιο stress επηρεάζει τον μηχανισμό ανάπλασης των οστών. Όπως έχουμε αναφερθεί και σε προηγούμενα άρθρα www.yourhealthinyourhands.gr/blog , το stress αυξάνει τα επίπεδα της εκκρινόμενης από τα επινεφρίδια ορμόνης κορτιζόλης. Η ισχυρή αντι-stress ορμόνη κορτιζόλη, προστατεύει όλα τα όργανα και τις λειτουργίες του οργανισμού σε περιόδους στρεσογόνων καταστάσεων, για μικρό χρονικό διάστημα, προκαλώντας αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα, μετατρέποντας αποθηκευμένα αμινοξέα και λιπαρά οξέα του σώματος μέσω της διαδικασίας της γλυκονεογέννησης (gluconeogenesis)  σε γλυκόζη, για αύξηση της παραγόμενης από τον οργανισμό ενέργειας. Σε περιόδους παρατεταμένου-χρόνιου stress, τα αυξημένα επίπεδα της παραγόμενης κορτιζόλης, αυξάνουν την αποσύνθεση του κολλαγόνου του σώματος, ενώ μειώνεται και ο ρυθμός αποκατάστασής του. Αυτό το γεγονός εκτός των άλλων, έχει άμεσα αποτελέσματα στην σύνθεση-ανάπλαση των οστών, μιας και όπως αναφέραμε το κολλαγόνο αποτελεί σημαντική πρώτη ύλη για την ανάπλαση τους. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης στον οργανισμό, εμποδίζουν την λειτουργία των οστεοβλαστών (οι κτίστες των οστών) και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Αυτό μειώνει δραματικά το κτίσιμο των νέων οστών και οδηγεί στην μείωση της πυκνότητας των.

Ένα από τα βασικά συστατικά για τον σχηματισμό-ανάπλαση των νέων οστών όπως αναφέραμε, είναι το ασβέστιο και το μαγνήσιο. Το ασβέστιο και το μαγνήσιο, όπως και τα υπόλοιπα μέταλλα για να απορροφηθούν  πλήρως από τον οργανισμό, απαιτούν  ένα εξαιρετικά όξινο περιβάλλον του στομάχου. Οποιαδήποτε μείωση των στομαχικών οξέων, γνωστή και ως υποχλωρυδρία, οδηγεί στην μείωση της απορροφητικότητας του ασβεστίου,   του μαγνησίου και των υπολοίπων μετάλλων, οδηγώντας έμμεσα στο φαινόμενο της οστεοπόρωσης και της έλλειψης των τόσο απαραίτητων μετάλλων από τον οργανισμό. Στα άτομα με την κόπωση των επινεφριδίων, ένα από τα συχνά συμπτώματα της είναι και η μείωση των επιπέδων του υδροχλωρικού οξέος (HCL) του στομάχου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την μειωμένη-ατελή διάσπαση των πρωτεϊνών , από τις οποίες προέρχονται τα αμινοξέα και την μη πλήρη απορρόφηση του ασβεστίου, μαγνησίου  και των υπόλοιπων μετάλλων, απαραίτητων για την σύνθεση-ανάπλαση των νέων οστών. Επιπλέον ελλιπής απορρόφηση του ασβεστίου, μαγνησίου  και των υπολοίπων μετάλλων, δυσκολεύουν το σώμα να πετύχει την σωστή αλκαλικότητα του.

Το χρόνιο stress είναι η αιτία της έλλειψης μαγνησίου στον οργανισμό, διότι όπως έχουμε αναφέρει το stress εκμηδενίζει όλα τα αποθέματα του μαγνησίου στο σώμα. Το μαγνήσιο ρυθμίζει και ομαλοποιεί την απορρόφηση του ασβεστίου στο σώμα. Με απλά λόγια οδηγεί-κρατάει το ασβέστιο στα οστά και στα δόντια, όπου είναι και η θέση του. Η έλλειψη λοιπόν του μαγνησίου προκαλεί προβλήματα στην σωστή διαχείριση του ασβεστίου, οδηγώντας μακροπρόθεσμα στο φαινόμενο της οστεοπόρωσης.  

Άλλο ένα από τα συμπτώματα της κόπωσης των επινεφριδίων, είναι και η πτώση των επιπέδων της παραγόμενης ορμόνης προγεστερόνης. Χωρίς ικανοποιητικά τα επίπεδα της προγεστερόνης, παρατηρείται  μείωση στον σχηματισμό-ανάπλαση νέων οστών. Τέλος η διαδικασία της αποδόμησης-καταστροφής των παλιών, φθαρμένων, με πόρους  τμημάτων των οστών με την βοήθεια των οστεοκλαστών και η ανάπλαση, ο σχηματισμός των νέων οστών με την βοήθεια των οστεοβλαστών, απαιτεί την μέγιστη δυνατή παραγόμενη ενέργεια από τον οργανισμό. Αυτή επιτυγχάνεται μόνον όταν έχουμε φυσιολογική λειτουργία επινεφριδίων και έκκριση της ορμόνης κορτιζόλης στα βέλτιστα επίπεδά της. Περισσότερα για την λειτουργία των επινεφριδίων, την ορμόνη  κορτιζόλη και την παραγωγή στον οργανισμό ενέργειας, στο βιβλίο μου ΄΄Σύνδρομο Κόπωσης Επινεφριδίων  (Σύνδρομο Έλλειψης Ενέργειας) – Μύθοι και Πραγματικότητα΄΄.

Πηγές

• Wikipedia
• naturalnews.com
• drlam.com
• doctorschierling.com
• cortisolconection.com
• yourhealthinyourhands.gr
• drsircus.com  

Εγγραφείτε στο ενημερωτικό μας δελτίο (newsletter) στην ιστοσελίδα  www.yourhealthinyourhands.gr  και θα σας έρχονται όλα τα καινούργια άρθρα στο e–mail σας, μόλις δημοσιεύονται

* Ολες οι πληροφορίες και οι έρευνες που αναφέρονται στο άρθρο, δίνονται για ενημερωτικό σκοπό και μόνο και όχι για διάγνωση, αγωγή ή θεραπεία για οποιαδήποτε πάθηση. Το κάθε ένα άτομο, είναι και ο τελευταίος υπεύθυνος για τις οποιεσδήποτε αποφάσεις που  αφορούν την υγεία του.