΄΄ Ποτέ μην αμφιβάλλεις πως μια μικρή ομάδα σκεπτόμενων αφοσιωμένων πολιτών, μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Πράγματι είναι κάτι που σίγουρα μπορεί να κάνει΄΄ – Margaret Mead

Είναι γεγονός πως σύμφωνα με τις στατιστικές, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις ως αιτία θανάτου, σχεδόν σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο, προκαλώντας πολλά ερωτηματικά, όσον αφορά τους τρόπους της σωστής πρόληψης.

Αποτελεί επίσης γεγονός ότι στον 20^ο αιώνα, η συμβατική ιατρική εξακολουθεί να υποστηρίζει πως η κύρια αιτία των καρδιαγγειακών παθήσεων, είναι τα υψηλά επίπεδα της χοληστερίνης και ότι μια δίαιτα χαμηλών λιπαρών, αποτελεί την ιδανική λύση για την σωστή πρόληψη.

Tip: Εάν μια πάθηση, στην προκειμένη περίπτωση οι καρδιαγγειακές, εξαπλώνεται με τόσο υψηλούς ρυθμούς, φαίνεται πολύ λογική η σκέψη ότι οι πραγματικές αιτίες της πάθησης είτε δεν έχουν βρεθεί είτε δεν έχουν κατανοηθεί.

Θα αναφερθούμε ενδεικτικά σε δυο πολύ μεγάλες έρευνες, οι οποίες αφορούν την σχέση των επιπέδων της χοληστερίνης και την πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων καθώς και της θεωρίας ότι τα πολλά λιπαρά και η χοληστερίνη, αποτελούν αιτία πρόκλησης καρδιαγγειακών παθήσεων.

Ερευνητές στο Yale Department of Cardiovascula Medicine, απέδειξαν σε μια εκτενή κλινική μελέτη, ότι άτομα με χαμηλά επίπεδα χοληστερίνης, είχαν σχεδόν διπλάσιο αριθμό εμφραγμάτων, σε σχέση με τα άτομα που είχαν υψηλά επίπεδα χοληστερίνης. Η έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα JAMA το 1994, καταλήγει στο εξής συμπέρασμα: ΄΄ τα ευρήματά μας δεν υποστηρίζουν την υπόθεση ότι η υπερχοληστερολαιμία ή η χαμηλή HDL, είναι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες, τη θνησιμότητα των στεφανιαίων καρδιακών παθήσεων ή τη νοσηλεία για έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ασταθή στηθάγχη σε αυτήν την ομάδα των ατόμων άνω των 70 ετών΄΄ ⁽¹⁾.

Ερευνητές στο University of Cambridge, σε μια συστηματική αναθεώρηση και μετα-ανάλυση 86 διαφορετικών ερευνών, με την συμμετοχή πάνω από 650.000 ατόμων, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι: ΄΄ τα τρέχοντα στοιχεία δεν υποστηρίζουν σαφώς τις καρδιαγγειακές οδηγίες, οι οποίες ενθαρρύνουν την υψηλή κατανάλωση πολυακόρεστων λιπαρών οξέων και τη χαμηλή κατανάλωση ολικών κορεσμένων λιπών΄΄ ⁽²⁾. Η συγκεκριμένη έρευνα δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Annals of Internal Medicine to 2014.

Άλλη μια ερώτηση η οποία δεν έχει απαντηθεί έως σήμερα εκ μέρους της καρδιολογίας, είναι γιατί εμφανίζεται το φαινόμενο της αρτηριοσκλύρηνσης (αθηροσκλήρωση) και της δημιουργίας αθηρωματικών πλακών στις αρτηρίες, ενώ είναι άγνωστη η φλεβο-σκλύρηνση και η δημιουργία αθηρωματικών πλακών στις φλέβες, την στιγμή που είναι γνωστό ότι τα επίπεδα της χοληστερίνης είναι παντού τα ίδια ;

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα άρθρα του blog της σελίδας, στην σπουδαιότητα της χοληστερίνης και του βασικού της ρόλου στην σύνθεση των ορμονών, την σύνθεση της χολής, στην σύνθεση των κυτταρικών μεμβρανών, στην σύνθεση της ισχυρότερης αντικαρκινικής ορμόνης, της βιταμίνης D.

Tip: Η χοληστερίνη αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα επιδιορθωτικά υλικά τα οποία παράγει ο οργανισμός μας, στην προσπάθειά του να στεγανοποιήσει τις φθορές και τις ρωγμές των αρτηριών και των άλλων ιστών του σώματος.

Μια από τις βασικές αιτίες σχηματισμού αθηρωματικών πλακών στο εσωτερικό των τοιχωμάτων των αρτηριών, είναι οι φθορές-ρωγμές που προκαλούνται στα τοιχώματα, λόγω της χρόνιας έλλειψης βασικών θρεπτικών κυτταρικών ουσιών, οι οποίες απαιτούνται για την δημιουργία ενός υγιούς και σταθερού συνδετικού ιστού. Αποτέλεσμα και λόγω των τριβών και της αρτηριακής πίεσης, να δημιουργούνται φθορές στα αρτηριακά τοιχώματα, τα οποία καθίστανται αδύναμα και εύθραυστα. Τότε η άμυνα του οργανισμού, στα πλαίσια προσαρμογής (adaption) και προστασίας του σώματος από τα νέα δεδομένα, δίνει εντολή στο ήπαρ για την παραγωγή αυξημένων ποσοτήτων επιδιορθωτικών υλικών, για την στεγανοποίηση και την προστασία των αρτηριακών τοιχωμάτων. Τα επιδιορθωτικά αυτά υλικά είναι η χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια και άλλα προϊόντα του μεταβολισμού.

Το μεγαλύτερο ποσοστό της χοληστερίνης, κυκλοφορεί στο αίμα με την μορφή της LDL (Low Density Lipoprotein) ή λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας, η οποία μεταφέρει την χοληστερίνη από το ήπαρ στους ιστούς και όπου απαιτείται επιδιορθωτικό υλικό για την στεγανοποίηση των ρωγμών και των φθαρμένων αρτηριακών τοιχωμάτων.

Tip: Όταν τα τοιχώματα των αρτηριών υποστούν μεγάλες φθορές, λόγω χρόνιας έλλειψης βασικών θρεπτικών ουσιών ή λόγω χρόνιων φλεγμονών, το σώμα χρησιμοποιεί ένα πιο ισχυρό επιδιορθωτικό, κολλητικό υλικό, την λιποπρωτεΐνη (a) ή Lp(a), η οποία αποτελείται από ένα σωματίδιο LDL, το οποίο περιβάλλεται από μια πρόσθετη πρωτεΐνη, την απόπρωτεΐνη (a), η οποία έχει ισχυρή κολλώδη υφή.

Tip: Η χρόνια συγκέντρωση μεγάλης ποσότητας λιποπρωτεΐνης (a) στα αρτηριακά τοιχώματα, αποτελεί ισχυρό παράγοντα κινδύνου για τον σχηματισμό αθηρωματικών πλακών.

Tip: Στις προληπτικές εργαστηριακές εξετάσεις, προσθέστε την επόμενη φορά και την εργαστηριακή μέτρηση της λιποπρωτεΐνης (a) ή Lp(a), ως ισχυρό παράγοντα κινδύνου εμφάνισης αθηρωματικών πλακών στα αρτηριακά τοιχώματα.

Tip: Μια από τις σημαντικότερες τακτικές πρόληψης και προστασίας των αρτηριακών τοιχωμάτων, είναι η διατήρηση του βασικού υλικού για την εξασφάλιση σταθερού και ελαστικού ιστού των χιτώνων των αρτηριών, του κολλαγόνου σε άριστη κατάσταση.

Tip: Το κλειδί για την παραγωγή και διατήρηση του κολλαγόνου των τοιχωμάτων των αρτηριών σε άριστη κατάσταση, είναι κυρίως η βιταμίνη C και τα αμινοξέα λυσίνη και προλίνη. Την βιταμίνη C και την λυσίνη, δεν μπορεί να τις συνθέσει ο οργανισμός μας και έτσι κρίνεται απαραίτητο η ενίσχυση της διατροφής μας με τις τροφές που τις περιέχουν ή και με συμπληρώματα.

Άλλη μια εξ ίσου σοβαρή αιτία δημιουργίας  αθηρωματικών πλακών στα εσωτερικά αρτηριακά τοιχώματα, είναι οι χρόνιες φλεγμονές.

Tip: Οποιαδήποτε αιτία δημιουργίας χρόνιων φλεγμονών στον οργανισμό, αποτελεί παράγοντα δημιουργίας φλεγμονών στα αρτηριακά τοιχώματα, με ταυτόχρονη εμφάνιση αθηρωματικών πλακών, λόγω της παραγωγής αυξημένων ποσοτήτων διορθωτικών υλικών όπως η χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια.

Tip: Η κύρια αιτία δημιουργίας χρόνιων φλεγμονών στο σώμα, είναι η δυσλειτουργία του εντέρου. Από εκεί μπορεί να ξεκινήσουν φλεγμονές, οι οποίες μπορεί να μεταδοθούν σε ολόκληρο το σώμα, να γίνουν χρόνιες, με ταυτόχρονη εμφάνιση πολλών παθήσεων, μεταξύ αυτών και των καρδιαγγειακών.

Tip: Ελλιπής διατροφή, πλούσια σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες και ζάχαρη, αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης, οξειδωτικό stress (αυξημένος αριθμός ελευθέρων ριζών), κακή διαχείριση του ασβεστίου, χρόνιο stress, αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης, αποτελούν παράγοντες δημιουργίας φλεγμονών στα εσωτερικά αρτηριακά τοιχώματα, την εναπόθεση και δημιουργία αθηρωματικών πλακών, την εμφάνιση επικίνδυνων καρδιαγγειακών παθήσεων.

Περισσότερα για την σωστή πρόληψη και την αποφυγή εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, στο βιβλίο μου ΄΄ Το Βιβλίο της Αντιγήρανσης΄΄, από τις εκδόσεις iWrite  (https://iwrite.gr/bookstore/vivlio-antigiransis/ ).

                                                                      Your  Health  In  Your  Hands**

*Όλες οι πληροφορίες και οι έρευνες που αναφέρονται στο άρθρο, δίνονται για ενημερωτικό σκοπό και μόνο και όχι για διάγνωση, αγωγή ή θεραπεία για οποιαδήποτε πάθηση ή αντικατάσταση ιατρικών συμβουλών. Το κάθε ένα άτομο, είναι και ο τελευταίος υπεύθυνος για τις οποιεσδήποτε αποφάσεις που αφορούν την υγεία του. 

**Απαγορεύεται η αντιγραφή μερική ή ολική του άρθρου, χωρίς την άδεια του συγγραφέα-ερευνητή .

 References

1/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7772105 , 2/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24723079 , 3/ https://www.dr-rath-foundation.org/

Η φερριτίνη (ferritin) είναι μια ενδοκυτταρική πρωτεΐνη, η οποία αποθηκεύει σίδηρο και τον ελευθερώνει με ελεγχόμενο τρόπο. Λειτουργεί ως ρυθμιστής στην περίπτωση ανεπάρκειας σιδήρου στον οργανισμό ⁽¹⁾. Ο σίδηρος ως γνωστόν είναι από τα πλέον σημαντικά μέταλλα για την λειτουργία του οργανισμού.

Tip: Η περίσσεια σιδήρου στον οργανισμό, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην υγεία του ατόμου, όπως μόνιμες φθορές-οξειδώσεις και φλεγμονές στους ιστούς και στα όργανα του σώματος, καρδιοαγγειακές δυσλειτουργίες , ενώ αυξάνει το ρίσκο για την εμφάνιση καρκίνου.

Η φερριτίνη αποτελεί έναν ισχυρό δείκτη της ποσότητας του αποθηκευμένου σιδήρου στα διάφορα σημεία του οργανισμού και αποτελεί τον πλέον ακριβή και αξιόπιστο δείκτη, σε περίπτωση υπερφόρτωσης του σώματος με σίδηρο. Τα πολύ χαμηλά επίπεδα της φερριτίνης, κάτω από 20 ng/mL, σημαίνει ότι υπάρχει ανεπάρκεια σιδήρου στον οργανισμό, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα εμφάνισης αναιμίας, συμπτώματα υποθυρεοειδισμού, κατάθλιψη, αδυναμία, εύκολη κόπωση, γρήγορο καρδιακό ρυθμό, δύσπνοια.

Tip: Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για τον φυσιολογικό θυρεοειδή μεταβολισμό και η ανεπάρκειά του μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα υποθυρεοειδισμού.

Tip: Η περίσσεια σιδήρου στον οργανισμό, έχει σχέση με την εμφάνιση της πάθησης γνωστής  ως  αιμοχρωμάτωση (hemochromatosis).

Tip: Τα υψηλά επίπεδα φερριτίνης στον οργανισμό σημαίνουν ότι υπάρχει υπερφόρτιση του σώματος με σίδηρο και αποτελούν την αρχή μιας σειράς προβλημάτων υγείας όπως η εμφάνιση φλεγμονών, κάποιας ηπατικής νόσου, κάποιας χρόνιας λοίμωξης, αυτοάνοσες παθήσεις και κάποιων τύπων καρκίνου ^{(3), (5)}.

Tip: Το γεγονός ότι οι γυναίκες αποβάλλουν σίδηρο μέσω του αίματος κάθε μήνα για περίπου 30 χρόνια, αποτελεί έναν από τους σημαντικούς παράγοντες, οι οποίοι δικαιολογούν το γεγονός γιατί οι γυναίκες εμφανίζουν μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής από τους άνδρες ⁽²⁾.

To 1992 ομάδα Φιλανδών ερευνητών, μελέτησε τον ρόλο του σιδήρου σχετικά με το ρίσκο  εμφάνισης της στεφανιαίας πάθησης. Μελέτησαν συγκεκριμένα 1.900 Φιλανδούς άνδρες ηλικίας από 42 μέχρι 60 ετών για πέντε χρόνια και τα αποτελέσματα της έρευνας η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Circulation, έδειξαν ότι: οι άνδρες οι οποίοι εμφάνιζαν ανεβασμένα επίπεδα φερριτίνης ίσα ή μεγαλύτερα από 200 m/L, είχαν υψηλό ρίσκο εμφάνισης καρδιακής προσβολής ⁽⁴⁾. Μάλιστα δε εκείνοι οι άνδρες με υψηλά επίπεδα φερριτίνης, είχαν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν καρδιακή προσβολή, σε σχέση με εκείνους οι οποίοι είχαν χαμηλά επίπεδα φερριτίνης.

Tip: Οι ερευνητές της συγκεκριμένης έρευνας καταλήγουν στο ότι τα επίπεδα της φερριτίνης, μπορεί να αποτελούν έναν πιο ισχυρό παράγοντα ρίσκου για καρδιακές παθήσεις, σε σχέση με την υψηλή πίεση ή τον διαβήτη.

Άλλη έρευνα επισημαίνει ότι τα υψηλότερα επίπεδα της συγκέντρωσης ορού φερριτίνης (χαμηλότερα από τα επίπεδα εμφάνισης της πάθησης της αιμοχρωμάτωσης), είχαν σχέση με υψηλότερο ρίσκο εμφάνισης του διαβήτη τύπου 2 ⁽⁶⁾.

Άλλη μια έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα ανεβασμένα επίπεδα του σιδήρου, μπορεί να συμβάλλουν στην πρόοδο της εμφάνισης αθηρωματικής πλάκας ⁽⁷⁾.

Tip: Η περίσσεια σιδήρου στον οργανισμό, έχει σαν συνέπεια την δυσλειτουργία και την φθορά του DNA των μιτοχονδρίων, των κέντρων παραγωγής ενέργειας των κυττάρων.

Tip: Επιδημιολογικές μελέτες έχουν συνδέσει την αυξημένη μακροζωία, με επίπεδα φερριτίνης ορού κάτω από τα 80-90 ng/mL.

Ο γνωστός Αμερικάνος καρδιολόγος –συγγραφέας Dr. Stephen Sinatra, προτείνει  για ιδανικά επίπεδα φερριτίνης ορού στις γυναίκες κάτω από τα 80 m/L και κάτω από τα 90 m/L στους άνδρες. Εάν τα επίπεδα του σιδήρου στον οργανισμό είναι πολύ υψηλά, ο πλέον απλός τρόπος για να μειωθούν, είναι να γίνουμε δωρητές αίματος. Ο Dr. Joseph Mercola  στο βιβλίο του ΄΄ FAT FOR FUEL΄΄, προτείνει έναν πίνακα σχετικά με τα επίπεδα φερριτίνης και το πρόγραμμα δωρεάς αίματος (εθελοντικής αιμοδοσίας) ⁽¹⁰⁾.

Για 100-125 ng/mL επίπεδα φερριτίνης      –    1-2 φορές τον χρόνο δωρεά αίματος

Για 126-200 ng/mL  επίπεδα φερριτίνης     –     2-3 φορές τον χρόνο δωρεά αίματος

Για 201-250 ng/mL επίπεδα φερριτίνης      –     3-4 φορές τον χρόνο δωρεά αίματος

Για > 250 ng/mL επίπεδα φερριτίνης -εάν είναι δυνατόν κάθε δυο μήνες δωρεά αίματος.

Tip: Οι εθελοντές αιμοδότες οι οποίοι τακτικά δίνουν αίμα, έχουν μικρότερες πιθανότητες θνησιμότητας και ανάπτυξης καρκίνου ⁽⁹⁾.

Άλλοι τρόποι για να μειώσουμε τα επίπεδα σιδήρου στον οργανισμό, είναι ο περιορισμός της κατανάλωσης κόκκινων κρεάτων και ζωικών πρωτεϊνών τα οποία περιέχουν μεγάλες ποσότητες σιδήρου, η αποφυγή πρόσληψης συμπληρωμάτων τα οποία περιέχουν σίδηρο, η αποφυγή επεξεργασμένων τροφίμων τα οποία είναι φορτωμένα με σίδηρο, η αποφυγή πρόσληψης βιταμίνης C με το φαγητό, διότι η βιταμίνη C βοηθάει και αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου.   

                                                                       Your  Health  In  Your  Hands**

*Όλες οι πληροφορίες και οι έρευνες που αναφέρονται στο άρθρο, δίνονται για ενημερωτικό σκοπό και μόνο και όχι για διάγνωση, αγωγή ή θεραπεία για οποιαδήποτε πάθηση. Το κάθε ένα άτομο, είναι και ο τελευταίος υπεύθυνος για τις οποιεσδήποτε αποφάσεις που  αφορούν την υγεία του.

**Απαγορεύεται η αντιγραφή μερική ή ολική του άρθρου, χωρίς την άδεια του συγγραφέα-ερευνητή .

References

1/ https://en.wikipedia.org/wiki/Ferritin , 2/ FAT FOR FUEL – Dr. Joseph Mercola, 3/ https://labtestsonline.org/undersdanding/analytes/ferritin/tab/test , (4) www.circ.ahajournals.org/content/86/3/803 , 5/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23891969 , 6/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3433660 , 7/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15001454 , 8/ THE GREAT CHOLESTEROL MYTH – JONNY BOWDEN, PH.D., C.N.S., STEPHEN SINATRA M.D., F.A.C.C.,9/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18612130 , 10/ STOP the Thyroid Madness – Janie A. Bowthorpe, M.Ed.